خوردگی، هزینه‌ی پنهان زیرساخت فلزی؛ راه‌حل مهندسی FRP و GRP

خوردگی یک واکنش الکتروشیمیایی است که در آن فلز، در مجاورت رطوبت، اکسیژن، نمک یا مواد اسیدی و قلیایی، الکترون از دست می‌دهد و به‌تدریج به اکسید یا هیدروکسید فلزی تبدیل می‌شود. این پدیده صرفاً یک مسئله‌ی ظاهری نیست؛ کاهش سطح مقطع مؤثر، افت مقاومت مکانیکی، و در نهایت خرابی پیش از موعد سازه را در پی دارد. طبق مطالعه‌ی جهانی NACE International، هزینه‌ی سالانه‌ی خوردگی در جهان معادل حدود ۳٫۴ درصد تولید ناخالص داخلی جهانی است؛ رقمی که عمدتاً صرف تعویض، تعمیر، رنگ‌آمیزی مجدد و توقف بهره‌برداری می‌شود. پروفیل‌های کامپوزیتی FRP (پلیمر تقویت‌شده با الیاف) و GRP (پلیمر تقویت‌شده با الیاف شیشه) ناباک کامپوزیت، با حذف کامل فاز فلزی از مسیر بار، این واکنش را از ریشه غیرممکن می‌کنند.

۱چرا فلز می‌خورَد و کامپوزیت نمی‌خورَد؟

۲مکانیزم مقاومت شیمیایی در سطح مواد

مقاومت به خوردگی در پروفیل‌های FRP/GRP نتیجه‌ی طراحی هم‌زمان ماتریس رزین و تقویت‌کننده الیافی است. رزین، به‌عنوان فاز پیوسته، الیاف را از تماس مستقیم با محیط خورنده جدا می‌کند و بار شیمیایی (اسید، قلیا، نمک، حلال) را تحمل می‌کند؛ الیاف شیشه نیز بار مکانیکی (کششی و خمشی) را منتقل می‌کنند. از آنجا که هیچ فاز فلزی رسانا در این سیستم وجود ندارد، پدیده‌ی خوردگی گالوانیک بین اجزای مختلف — که در اتصالات فلزی چندجزئی رایج است — به‌طور کامل حذف می‌شود.

محیط دریایی و صنایع نفت، گاز و پتروشیمی

۳مقایسه فنی مقاومت به خوردگی

مقادیر بر پایه شرایط متعارف بهره‌برداری در محیط‌های ساحلی، صنعتی و شیمیایی است؛ برای پروژه‌های خاص، جدول مشخصات فنی اختصاصی هر مقطع را از واحد فنی ناباک کامپوزیت دریافت کنید.

۴کاربرد در صنایع و زیرساخت

راهکار FRP برای پروژه‌های مترو و تونل شهری

۵چرا مهندسان این راهکار را می‌پذیرند؟

از خوردگی تا فردایی پاک‌تر — ناباک کامپوزیت